Ik voelde al van kindsbeen dat ik iets met dieren had, want ik voelde me gelukkig rond hen en ze bleken voor mij geen geheimen te hebben. Toch week ik af van mijn idee om dierenarts te worden en ging ik een totaal ander pad op.
Ik ben afgestudeerd als kinesitherapeut, wat me veel kennis bijbracht over de werking van het fysieke lichaam. Daarnaast heb ik gewerkt als verkoopster in een bakkerij, waardoor mijn sociale vaardigheden een enorme boost kregen.
Nadien bracht het werken in een natuurwinkel me weer meer in contact met mijn andere liefde naast de dieren, namelijk de plantenwereld en haar werking.Vervolgens kwam ik als kwaliteitsmedewerker in een rust- en verzorgingstehuis terecht, waar er een wereld open ging rond de kracht van non-verbale communicatie, de kracht van liefde en het groeien van een weten dat, zolang je op aarde bent, je een meerwaarde bent voor de mensheid.Daarna ben ik beginnen werken in een medisch-pedagogisch instituut, waar ik werk met volwassenen met een mentale beperking. Dit heeft me uitgedaagd in het leren grenzen trekken, de computerwereld instappen, en zoeken hoe ik kan bijdragen aan mensen in hun kracht zetten in plaats van steeds zorgen voor. Tegelijkertijd met deze loopbaan, loopt er een weg met de dieren.
Rond 2006 kwamen de paarden weer volop in mijn leven en uren zat ik gewoon naar hen te kijken. Dit bracht me kennis bij over hun lichaamscommunicatie, hiërarchie, fysiologie enzovoort.
Een vriendin van me was bezig met een cursus over natuurlijk hoefbekappen en vroeg me haar thesis na te lezen op fouten. Ik werd steeds enthousiaster want het combineerde mijn liefde voor paarden met de kennis van mijn kinestudies, grenzen aangeven, non-verbale communicatie, …. Dus ging ik op zoek naar een betaalbare cursus. Een osteopaat heeft het me in eerste instantie geleerd, genoeg om het paard Conjano, dat op mijn weg kwam en mijn paard werd, te bekappen. Daarna heb ik cursus gevolgd bij Cabcalor en zowel in mijn opleiding osteopathie als in mijn opleiding cranio kwam er een deel over fysiologie en het bekappen van de hoeven aan bod. Samen met mijn kennis vanuit de kinesitherapie begon ik niet enkel de hoeven te zien bij het bekappen, maar hield ik rekening met het gehele paard. Naarmate mijn zelfvertrouwen groeide, begon ik ook andere paarden te bekappen. Tegelijkertijd kwam er een besef dat vele paarden het bekappen zelf toch een moeilijke aangelegenheid vonden, dit door pijn of angst.
Ik zocht hoe ik hen kon helpen en zo begon ik mijn studies osteopathie. Later schakenlde ik over naar een zachtere vorm die beter bij mij paste: craniosacraaltherapie. Deze paste ik toe voor en na het bekappen van paarden met prachtige resultaten. Na enkele jaren begon ik echter paarden aan te trekken die zich niet wilden laten aanraken. Daardoor kon ik cranio niet meer toepassen, want daarvoor moet je jouw handen op het dier kunnen leggen.
In 2017 kwam ik uiteindelijk in contact met de Trust-Techniek. Alle puzzelstukjes vielen samen. Deze methode sluit volledig aan bij mijn essentie: zachtheid, kracht, niet oordelen, vertrouwen en geduld. De trust-techniek werd de BASIS van al mijn werk. Wanneer het bekappen niet lukt door angst bij het paard, start ik eerst met deze techniek. Wanneer een paard niet kan aangeraakt worden en de dierenarts moet komen, pas ik ze toe. De mogelijkheden zijn eindeloos – op vlak van gedrag, gezondheid en levensvisie. Om deze mogelijkheden zichtbaar te maken en hoop te brengen waar situaties uitzichtloos lijken, geef ik vanaf 2025 ook lezingen over de Trust-Techniek.
Mijn avontuur gaat verder, zonder precies te weten waar het naartoe zal leiden. Wie weet ontmoeten we elkaar.
Zachte, respectvolle dierenzorg: trust-techniek, cranio-therapie, hoeven bekappen en dierenoppas.
Zavelberg 12, 1760 pamel
© 2026 All Rights Reserved.